H εκπομπή μου «Με υπογραφή Ντόρα Πολίτη» στην TV Μυτιλήνης κάθε Πέμπτη στις 10 το βράδυ και επανάληψη την Παρασκευή στις 4 μ.μ.

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

«Mytilene GRACE»


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο Σύλλογος Ελληνοαμερικανών Λέσβου «Mytilene GRACE»
σας προσκαλεί
στο ΓΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ  (Thanksgiving)

Τη Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012, στη 1μ.μ. στη Λέσχη Αξιωματικών Κιόσκι.
Παραδοσιακό γεύμα γαλοπούλας με πλούσια συνοδευτικά και εδέσματα, δώρα, λαχειοφόρος αγορά, εκπλήξεις.

Θα τιμηθεί για τη συμβολή της στην ιατρική έρευνα και την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο, η συνεργάτιδα του αείμνηστου Γεωργίου Παπανικολάου,
Μοριακή Βιολόγος κ. Νέδα Βουτσά-Περδίκη.

Επίτιμο μέλος θα αναγορευτεί ο Δημοσιογράφος και Βουλευτής 
κ. Τέρενς Νικόλαος Κουίκ, 
για τη συνεπή υποστήριξη του, των στόχων του Συλλόγου.


Τιμή πρόσκλησης-εισιτηρίου 20 ευρώ.
Τα έσοδα διατίθενται στις φιλανθρωπικές δραστηριότητες του Συλλόγου.

Η πρόεδρος                                               Η Γ.Γ. Γραμματέας

Ντόρα Πολίτη                                        Στέλλα Καμάτσου

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Η «ανταλλαγή» (με απλά λόγια, για αρχαρίους)


Του Φωτή Ξύδα 
Εκδηλώσεις για την «ανταλλαγή», λοιπόν. Άλλο ένα δόλωμα που οι χάνοι της «ντόπιας διανόησης» το κατάπιαν ανυποψίαστοι και έφθασε μέχρι την πατούσα τους. Κι αυτό γιατί υιοθετούμε έτσι, άκριτα και αβασάνιστα, τη θεωρία των κεμαλιστών ότι «ελληνικά στρατεύματα εισέβαλαν αναίτια και παράνομα στην τουρκική Μ. Ασία». (Επίσημη έκθεση τουρκικού ΓΕΣ).
Ε, όχι! Ας πάψει αυτό το τροπάριο.
Η Τουρκία, όπως και οι υπόλοιπες ηττημένες χώρες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη Συνθήκη των Σεβρών τιμωρήθηκε να πληρώσει το τίμημα των φρικαλεοτήτων που διέπραξε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όπως η Γερμανία, η τότε Αυστροουγγαρία, η Βουλγαρία κ.ά., η Τουρκία υποχρεώθηκε να «επιστρέψει» εδάφη στα οποία η πλειοψηφία των κατοίκων δεν ήταν Τούρκοι. Τέτοια περιοχή ήταν η γη της Ιωνίας.
Όπως έγινε και με τις υπόλοιπες νικήτριες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία κ.ά.) που ανέλαβαν τη διοίκηση άλλων περιοχών, ανατέθηκε από τους Συμμάχους στην Ελλάδα, να «προστατεύσει» το χριστιανικό στοιχείο της ευρύτερης περιοχής γύρω από τη Σμύρνη, εγκαθιδρύοντας εκεί καθ’ όλα νόμιμη και αδιαφιλονίκητη ελληνική διοίκηση.
Δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν οι μετέπειτα εξελίξεις. Εκτός, φυσικά, από το γεγονός ότι όταν το αποκαμωμένο ελληνικό εκστρατευτικό Σώμα άρχισε την υποχώρησή του, τόσο τα κεμαλικά στρατεύματα όσο και τα στίφη των ατάκτων που ακολουθούσαν, έβγαλαν το μένος τους κατά των ελληνικών πληθυσμών. Περιττό και πάλι να απαριθμήσουμε τις βιαιότητες. Γιατί το αποτέλεσμα μετρά από μόνο του. Όσοι Έλληνες Μικρασιάτες επέζησαν των σφαγών, κατέφυγαν στις ακτές και ιδιαίτερα στη Σμύρνη, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρουν πλωτό μέσο για να περάσουν στα απέναντι ελληνικά νησιά.
Την ίδια στιγμή, δεν πειράχθηκε ούτε μια τρίχα των Τούρκων που κατοικούσαν ακόμα στην Ελλάδα.
Αργότερα, με τη Συνθήκη της Λωζάννης, αποφασίσθηκε η περίφημη «ανταλλαγή των πληθυσμών» μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, με εξαίρεση τους Έλληνες της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου και τους Μουσουλμάνους (τουρκογενείς) της Δ. Θράκης. Τα σημερινά πληθυσμιακά στοιχεία μιλούν από μόνα τους για τον τρόπο που η κάθε πλευρά τήρησε τις συμβατικές υποχρεώσεις της.
Η συμφωνηθείσα «ανταλλαγή» έγινε συντεταγμένα και ειρηνικά, αλλά αφορούσε, κυρίως, τους τουρκικούς πληθυσμούς που μετακινήθηκαν, αφού οι πολλαπλάσιοι ελληνικοί πληθυσμοί είχαν ήδη ξεριζωθεί βιαίως, διά πυρός και σιδήρου, από τη Μ. Ασία.
Για ποιαν «ανταλλαγή», λοιπόν, μιλούμε; Είναι ιεροσυλία και διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας να συνεορτάζουμε, και μάλιστα τις σημαδιακές αυτές ημέρες, τη δήθεν «ειρηνική ανταλλαγή», όταν είναι γνωστό ότι τα γεγονότα διαδραματίσθηκαν τελείως διαφορετικά.
Ας ξεχάσουμε το δυσάρεστο παρελθόν. Συμφωνώ. Αλλά όχι και να σκυλεύομε πάνω στα άμαχα θύματα της μικρασιατικής καταστροφής, είτε από άγνοια είτε για λόγους που ομολογώ ότι δε θέλω ούτε καν να υπονοήσω.

* Ο Φωτής Ξύδας είναι πρέσβης ε.τ.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Εμπρός την Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012

Σχόλιο της Ντόρας Πολίτη:

Μπράβο σου φίλε μου Φώτη, σε τιμά ιδιαίτερα η δημοσιοποίηση της άποψης σου, για ευνόητους λόγους.
Όσο για τη τελευταία παράγραφο του κειμένου σου, δε χρειάζεται καν να υπονοήσεις τους λόγους για τους οποίους κάποιοι εξακολουθούν να βιαιοπραγούν «πάνω στα άμαχα θύματα της μικρασιατικής καταστροφής».
Αυτοί, έχουν κοινό όνομα και είναι πασίγνωστοι και στη τοπική κοινωνία και ανά την Ελληνική επικράτεια. Λέγονται «σύγχρονοι, τουρκοαργυρώνητοι ΕΦΙΑΛΤΕΣ»!




Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Στο Μηθυμναίο Στράτο, φίλο για μια ζωή...


Αγαπημένε μου Στράτο,

Κάθισα κατάχαμα κάτω απ' τη ροδιά μου κι έκλαψα. Πολύ έκλαψα τούτο το πρωινό, και τώρα που σου γράφω, στάζουν ακόμα τα βλέφαρα μου, πάνω στο πληκτρολόγιο.

Μου έστειλες χαμένα, ξεχασμένα, αγύρευτα από μένα κείμενα μου. Εσύ, ρομαντικέ «θησαυροφύλακα» της αχαλίνωτης ευαισθησίας και της κρυμμένης τρυφερότητας μου, που δεινοπαθώ να καμουφλάρω, μη δείξω αδύναμη, μη δείξω ερωτευμένη... Τι έρωτες κι αυτοί... Με το Νάσο, με το καμπαναριό της Μητρόπολης, με τα «μη με λησμόνει» στο Απελή, με τα τραγούδια του Λευτέρη, με τη αφή του Νικόλα, με τη ξεφτισμένη πολυθρόνα του παππού, πλεγμένη από  αλυγαριά και ασπροκάλαμο. Με τη Χρυσομαλλούσα της νειότης μου, με τη 'Λιγμολαλιά" του Πώλ Βερλαίν, με τα μάτια τα μελιά του Ανδρέα που δε μ’ αγάπησε ποτέ. Μ' έβλεπε για παιδί κι όχι γυναίκα, μα εγώ τολμούσα να επιμένω...

Γιατί να είμαι έτσι μωρέ Στράτο μου; Να μη βολεύομαι στα εύκολα, να βαριέμαι τα επίπεδα τοπία, να θέλω να γίνω καμικάζι για να σωθεί η Ελλάδα μου, να πιστεύω στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», να μη μετανιώνω ούτε για τα λάθη μου ούτε για τα πάθη μου.

Και κείνο το κειμενάκι μου,  «Τότε που μ' έλεγες Ροδούλα», τι το ’θελες και μου το έστελνες Στρατούλη μου;
Έκλαψα κι έκλαψα γιατί αναγνώρισα σε μένα, ύστερα από χρόνια και καιρούς,  αυτή την άλλη που αναφέρω και στο blog μου.
Έκλαψα που λες, και ύστερα πήρα τηλέφωνο το... λεγάμενο!
Εκείνον που μ' έλεγε Ροδούλα ντε...
Χρόνια και χρόνια δε μιλήσαμε, μόνο σμίγουν τα μάτια μας καμιά φορά στο δρόμο και με το ζόρι ξεχωρίζουνε μετά.
- Καλημέρα Γιάννη, δε θα πιστέψεις τι θυμήθηκα και σε πήρα...
- Καλημέρα... Ροδούλα μου!!! Για ότι κι αν με πήρες σ' ευχαριστώ. Θα πει πως με θυμάσαι λίγο ακόμα...

Έχεις τόσο δίκιο Στράτο μου, από κάπου πρέπει να αρχίσω να μαζέψω κάποια γραφτά μου , να κάνω μια προσπάθεια να βγάλω το βιβλιαράκι μου κι εγώ.
Και θα στο χρωστάω φίλε καλέ, όχι γιατί μ' έκανες και έκλαψα, αλλά γιατί με κάνεις να ξαναζώ, εκείνα που έχουν βάλει κανέλα και γαρύφαλλο μες τη ζωή μου...

Σε ευχαριστώ για την ωραία συγκίνηση που  ταχυδρομικώς μου έστειλες σήμερα...

Φιλιά Μυτιληνιά,
Ντόρα

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Δε μου απάντησες ποτέ…



Δε μου απάντησες ποτέ
μα νόμιζα πως μού ’πες "ναι"
και μου χαμογελούσες
και στο φλιτζάνι του καφέ
αγέρα μου Αλεξανδρινέ
είδα πως μ' αγαπούσες.

Δε μου απάντησες ποτέ
και πλάθω ιστορίες
δικό μου το σενάριο
δικές μου οι αμαρτίες.
Αγέρα μου Αλεξανδρινέ
κι' aν δε μου απάντησες ποτέ
θα βρω άλλες... ευκαιρίες...

Ντόρα Πολίτη

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Όστρια Αφή



Ξαπλώνω στην υγρή ακροθαλασσιά...
Χωρίς χαρτιά, χωρίς γραφές, χωρίς αλαφιασμένες σκέψεις...
Άδεια από απαντήσεις. Εξαίσια άδεια απο απαιτήσεις...
Ανοιχτή χωρίς όρια. Αποχή από τα "ένδον σκάπτε"...
Χωρίς αναγκαστικές επιλογές χωρίς κουρασμένες ευτυχίες...
Τυλιγμένη στην αφή σου μόνο...

Ποτέ δε συνυπήρξαμε δηλωτικά οι δυό μας...
Ξέραμε πως δε θα τραβούσαμε ποτέ τη σκανδάλη
και όμως σημαδεύαμε συνεχώς...
Η αγωνία του λανθασμένου υπολογισμού...
Η ηδονή της εύγλωττη σιωπής...

Και μέσα στην εκούσια σύσπαση, αποζητώ κείνη την αθωράκιστη
την όστρια αφή σου...

Ντόρα Πολίτη
Μυτιλήνη 20-7-2012

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Γράμμα στον καλοκαιρινό συνοδοιπόρο


Ξαπλώνω στην υγρή ακρογιαλιά.
Χωρίς βιβλία, χωρίς γραψίματα, χωρίς σκέψεις, χωρίς ρούχα...
Άδεια, ανοιχτή, χωρίς όρια, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς αναγκαστικές επιλογές.
Τυλιγμένη στην αφή μόνο.
Σαν την ίδια την ακρογιαλιά.

Ποτέ δε συνυπήρξαμε οι δυο μας.
Μα τι παράξενο, μου λείπει εκείνη η αθωράκιστη, όστρια αφή σου...

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Αναστάσιμες ευχές...

Αναστάσιμες ευχές στους αναγνώστες του blog μου
καθώς και στους συμπατριώτες μας  στα πέρατα της γης,
από Το Σύλλογο Ελληνοαμερικανών Λέσβου «Mytilene GRACE»


Η  Μοναχική Ζωή του «Ξένου» Εκείνου

Γεννήθηκε σε ένα απομονωμένο χωριουδάκι.
Ήταν το παιδί ενός φτωχοκόριτσου.
Μεγάλωσε σε ένα ακόμα απομονωμένο χωριό,
Όπου δούλεψε σε μαγαζί σαν μαραγκός,
Μέχρι τα τριάντα του χρόνια.


Μετά για τρία χρόνια,
Ήταν ένας πλανόδιος ιεροκήρυκας.
Ποτέ δεν έγραψε κάποιο βιβλίο.
Ποτέ δεν κράτησε γραφείο εξουσίας.
Ποτέ δεν έκανε οικογένεια η απόκτησε σπίτι.
Δεν πήγε σε Πανεπιστήμιο.
Δεν επισκέφτηκε ποτέ κάποια μεγάλη πολιτεία.
Ποτέ δεν ταξίδεψε ούτε 200 μίλια,
Από τον τόπο που γεννήθηκε.
Δεν έκανε κανένα από εκείνα τα πράγματα
Που τα συνοδεύει το μεγαλείο.
Δεν είχε άλλο διαπιστευτήριο  από τον εαυτό του.


Ήταν μόνο 33 χρόνων,
Όταν το κύμα της κοινής γνώμης γύρισε εναντίον του.
Οι φίλοι του κρύφτηκαν μακριά του.
Άλλοι, τον παρέδωσαν στους εχθρούς του,
Και  υπέστη το χλευασμό σε μια δίκη παρωδία.


Καρφώθηκε στο σταυρό,
Μεταξύ δύο ληστών.
Εκείνος πέθαινε, και οι δήμιοι του,
Κλήρωναν μεταξύ τους τα ρούχα που φορούσε,
Τη μόνη περιουσία που είχε πάνω στη Γή.
Πεθαμένο πια, τον ακούμπησαν σε ξένο μνήμα,
Χάρη στη λύπηση ενός φίλου.


Είκοσι αιώνες  ήρθαν και έφυγαν από τότε,
Και σήμερα, Εκείνος είναι η κεντρική φιγούρα
Ολόκληρης της οικουμένης
Και ο ηγέτης της προόδου της ανθρωπότητας.


Όλα τα στρατεύματα που συγκεντρώθηκαν ποτέ στο κόσμο ,
Όλοι οι στόλοι που ποτέ έχουν πλεύσει,
Όλα τα κοινοβούλια που κυβέρνησαν ποτέ,
Όλοι οι βασιλείς που ποτέ βασίλευσαν,
Δεν μπόρεσαν ποτέ να επηρεάσουν
Την εξέλιξη του ανθρώπου πάνω στη Γή,
Όσο αυτή η μοναχική ζωή του «ξένου» Εκείνου!


Μετάφραση Ντόρας Πολίτη από το κείμενο στα αγγλικά,
του Rev. Dr. James Allen Frances γραμμένο το 1926 για τη Ζωή του Χριστού.

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Μια ελάχιστη προσφορά για το Στράτο

Ο Στράτος Δούκας, στα 18 του ακολούθησε το όνειρο της ζωής του, έδωσε στην Ακαδημία Αστυνομικών, πέρασε, και ύστερα από 3 χρόνια φοίτησης και εκπαίδευσης, εντάχθηκε στην Ομάδα ΔΙΑΣ στη Μυτιλήνη αφού είναι και Μυτιληνιός.
Κατά γενική ομολογία συναδέλφων του, καθηγητών, συμφοιτητών, γειτόνων,  φίλων και συμπολιτών μας, πάντα υπήρξε ένας νέος άνθρωπος με ήθος και οράματα, με αξίες και ιδανικά προσφοράς προς το συνάνθρωπο.
Τον Αύγουστο του 2010, κοντά μεσάνυχτα, εντόπισε στο μηχανάκι τους, δύο κακοποιά στοιχεία που καταζητούνταν, και τους κατεδίωξε με τη δική του μοτοσυκλέτα. Αυτοί, του έστησαν ενέδρα, τον τραυμάτισαν και τον πέταξαν πάνω σε βράχια στη θάλασσα μπροστά στον Άγιο Νικόλαο στο Καλαμάρι Μυτιλήνης.
Το παλληκάρι ήταν σε κώμα για 2 μήνες και οι γιατροί δεν έδιναν ελπίδες. Έλεγαν πως ακόμα και αν επανέλθει θα είναι φυτό. Και όμως, ο Στράτος έζησε, χωρίς να υποστεί απολύτως καμία εγκεφαλική βλάβη, και λειτουργεί άψογα από τη μέση και πάνω. Δυστυχώς η εγκληματική ενέργεια εναντίον του, του προκάλεσε βαριές κακώσεις στο νωτιαίο μυελό, με αποτέλεσμα να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι.
Σήμερα στα 23 του χρόνια, δίνει μεγάλο αγώνα, με πανάκριβες και ειδικές επίπονες φυσικοθεραπείες κ.α., για να σώσει κάποιους μύες στα κάτω άκρα του προκειμένου να έχει τις προϋποθέσεις να προβούν οι γιατροί στην Αμερική σε πειραματική χειρουργική επέμβαση, τοποθέτησης ηλεκτρονικού τσιπ στο εγκέφαλο που θα δίνει εντολές στα κάτω άκρα. Αυτό, έχει λειτουργήσει σε άλλους και υπάρχουν πολλές ελπίδες και για το Στράτο.
Όμως ή διαδικασία είναι πανάκριβη, και έτσι ο Σύλλογος του οποίου είμαι πρόεδρος επί 18 χρόνια, ο Σύλλογος Ελληνοαμερικανών Λέσβου «Mytilene GRACE», «υιοθέτησε» με πολλή αγάπη την περίπτωση του Στράτου ξεκινώντας από το περασμένο Νοέμβρη την καμπάνια «ΔΥΟ ΠΟΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ». Κάνουμε εκδηλώσεις, λαχειοφόρο αγορά, στέλνουμε επιστολές σε ιδιώτες και φορείς και δημοσιογράφους, ζητήσαμε και λάβαμε τη συνεργασία του Επιμελητηρίου και του Εμπορικού Συλλόγου και παρακαλούμε τους πάντες να βοηθήσουν το Στράτο να ξαναπερπατήσει.
Υπογραμμίζω, ότι το αρμόδιο Υπουργείο εδώ και δύο χρόνια δεν έχει κάνει τίποτα για το παλληκάρι, και η ασφάλεια του δεν πληρώνει τώρα ούτε τους καθετήρες του. Η οικογένεια που είναι αξιοπρεπέστατη, δίνει υπεράνθρωπο αγώνα για το παιδί της, πληρώνοντας τα πάντα από τη τσέπη τους, με τη βεβαίωση του ταμείου ότι κάποια στιγμή θα πάρουν πίσω κάποια χρήματα. Τώρα, σκέπτονται να πουλήσουν το σπίτι τους αλλά με τα 80 χιλ. που ίσως πάρουν δεν πληρώνουν ούτε τα βασικά. Εξάλλου έχουν άλλο ένα παιδί και μάλιστα άνεργο.
Κάνουμε έκκληση σε όλους που έχουν καρδιά και ψυχή, να σκεφτούν το Γολγοθά του Στράτου που τον ανεβαίνει εδώ και δύο χρόνια στα σακατεμένα γόνατα του κουβαλώντας το Σταυρό του μαρτυρίου, και όμως χωρίς παράπονο, χωρίς κατάρες και οργή, αλλά με πρωτοφανές μεγαλείο ψυχής και μεγάλη πίστη στα Θεία...

Ο Τέρενς Κουίκ (φωτογραφίες παρακάτω από την εκδήλωση) ήρθε εδώ με δική μου πρόσκληση σε εκδήλωση του Συλλόγου, για να δει και το θέμα του Στράτου και να το προβάλλει μέσα από το κανάλι ΚΟΝΤΡΑ αλλά και για να χρησιμοποιήσει τις όποιες γνωριμίες του. Έχει μπει στον αγώνα με μεγάλο ενδιαφέρον και ήδη μας βοηθά με ότι περνά από το χέρι και... το πορτοφόλι του!!!

Αν κάποιος από τους αναγνώστες μας έχει τη καλή θέληση να κάνει έστω μια ελάχιστη κατάθεση στη Γενική Τράπεζα Μυτιλήνης στο όνομα Ευστράτιος Δούκας. Για εμβάσματα από Ελλάδα: Αρ. λογ: 98003325334. Για εμβάσματα εκτός Ελλάδας: Αρ. λογ. GR0501500580000.
Μέρες που είναι, αφού δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά, ας κάνουμε το ελάχιστο και όμως τόσο σπουδαίο για τον διπλανό μας. Ο Στράτος τελικά, έχει μόνο εμάς να τον νοιαστούμε αφού η πολιτεία η άστοργη και αναίσθητη και οι πολιτικοί της  περί άλλων μεριμνούν όπως για τις άπατες ΤΣΕΠΑΡΕΣ τους εν παντί καιρό...


Ντόρα Πολίτη

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Ο Σύλλογος Ελληνοαμερικανών Λέσβου «Mytilene GRACE»

ΔΙΑΛΕΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΪΚ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ
Ο Σύλλογος Ελληνοαμερικανών Λέσβου «Mytilene GRACE» διοργανώνει ΔΙΑΛΕΞΗ και τιμητική γιορτή το Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012 στις 6 μ.μ. στο Επιμελητήριο Λέσβου.
Καλεσμένος κεντρικός ομιλητής, ο έγκριτος δημοσιογράφος Τέρενς Κουίκ, με θέμα ομιλίας «Η πολύπλευρη κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Επίκαιροι Προβληματισμοί».
Θα ακολουθήσει συζήτηση, με ερωτήσεις από το ακροατήριο. Στο πρώτο μέρος του προγράμματος, θα τιμηθούν άνθρωποι και ΜΜΕ με σημαντική προσφορά και συμβολή στην έρευνα-ιστορία των Λεσβιακών Γραμμάτων και της Λεσβιακής δημοσιογραφίας.
Θα βραβευτούν από την Πρόεδρο του Συλλόγου Ελληνοαμερικανών Λέσβου Ντόρα Πολίτη, οι: Μανώλης Γκιγκιλίνης, παλαίμαχος δημοσιογράφος ιδρυτής της εφημερίδας ΠΟΛΙΤΙΚΑ, η αρχαιότερη εφημερίδα της Λέσβου «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ 1928…», ο τυπογράφος-συγγραφέας Γιάννης Πασπάτης, ο συγγραφέας-ερευνητής του Λεσβιακού Τύπου Κώστας Μίσσιος, η συγγραφέας, παλαίμαχος χρονογράφος του Λεσβιακού Τύπου Ειρήνη Σιδερή, ο Μανώλης Γιαννακέλλος-Τηλεόραση Μυτιλήνης σε συνεχή λειτουργία από το 1995, ο Κώστας Μουτζούρης, αρθρογράφος καίριων λεσβιακών θεμάτων σε όλες τις εφημερίδες της Λέσβου, ο Αντώνης Πλάτων ιστορικός του Λεσβιακού Τύπου, ο Δημήτρης Δούκας-Τυπογραφείο «Γουτεμβέργιος», στο οποίο τυπώθηκαν κατά καιρούς, όλες οι εφημερίδες του τόπου.

Θα ακολουθήσει Δεξίωση για όλους, με παραδοσιακά προϊόντα του νησιού.

Εδώ από άλλη εκδήλωση με τον διακεκριμένο καρδιολόγο Στρατή Παττακό

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Η Ντόρα Πολίτη στην Τηλεόραση Μυτιλήνης

Η Ντόρα Πολίτη ύστερα από αρκετούς μήνες απουσίας στο εξωτερικό
επανήλθε και ξαναρχίζει την εκπομπή της.
Από τις 23 Φεβρουαρίου και κάθε Πέμπτη βράδυ στις 10